Jak aktywnie zająć emerytowanego rodzica, gdy mieszkasz daleko

Mieszkasz w innym mieście albo za granicą, a Twój rodzic jest już na emeryturze? Dobrze znasz to uczucie — wieczorem, po pracy, otwierasz przeglądarkę i wpisujesz coś w stylu „co robić z emerytowanym rodzicem", bo masz wrażenie, że dni rodzica wypełnia głównie telewizor, a Ty nie możesz być przy nim na co dzień.

Problem, który zna prawie każdy

To bardzo częsta sytuacja pokolenia 40-50-latków: rodzice są coraz starsi, mieszkają sami lub we dwoje, a dzieci — zawodowo i rodzinnie związane z innym miastem — nie są w stanie codziennie doglądać ich czasu wolnego. Zostaje telefon raz na kilka dni i poczucie, że powinno się zrobić więcej, tylko nie bardzo wiadomo, co konkretnie.

Czego raczej nie warto robić

• Kupować prezentu „na już", który ma zapełnić czas, ale w praktyce ląduje w szafie.
• Zapisywać rodzica na coś bez pytania go o zdanie — opór często bierze się z poczucia, że ktoś decyduje za niego.
• Zakładać, że sam znajdzie sobie zajęcie — po latach pracy i przy mniejszej liczbie codziennych bodźców to rzadko dzieje się samo.

Co faktycznie działa

Z doświadczenia — zarówno własnego, jak i rozmów z rodzinami moich uczniów — najlepiej sprawdzają się trzy rzeczy naraz: regularność, kontakt z drugą osobą i poczucie realnego rozwoju. Jednorazowy wypad czy prezent działa na chwilę. Cotygodniowe spotkanie z kimś, kto przychodzi specjalnie do niego, i w czymś, co powoli, ale konsekwentnie idzie coraz lepiej — działa dużo dłużej.

Jak to zorganizować, mieszkając daleko

Dobra wiadomość: nie musisz być na miejscu, żeby to zorganizować. Wiele zajęć da się dziś umówić i opłacić zdalnie — rodzicowi zostaje tylko otworzyć drzwi. Tak właśnie wygląda to u mnie: przyjeżdżam z pianinem prosto do domu seniora w Gdyni, Sopocie i okolicy, a Ty możesz umówić pierwszy termin telefonicznie lub mailowo, nawet mieszkając w zupełnie innym mieście czy za granicą. Rodzic nie musi nigdzie jechać, niczego kupować ani się do niczego przygotowywać.